Grip op een groot netwerk zit in je werkwijze

Je hebt een tool voor je Cisco-omgeving en die doet precies wat hij moet doen. Dan neem je een klant over met een netwerk van een ander merk. Vanaf dat moment heb je twee schermen open, maar nog steeds geen overzicht van welk apparaat waar hangt.

Corné Broere, Product Manager bij ZEM, ziet partners op dat punt vaak een derde tool erbij zoeken. In deze blog legt hij uit waarom dat zelden helpt.

Bijna niemand koos voor een gemengd netwerklandschap

Vraag een partner wat hij het liefst wil, en het antwoord is één merk. Eén set apparatuur, één manier van configureren, één plek waar je kennis opbouwt.

De praktijk ziet er anders uit. Je neemt een klant over en krijgt zijn installatie erbij. Ergens in een filiaal staat nog apparatuur die nooit is vervangen. Die werkt immers nog prima. Na een fusie komt er een pand bij, met een leverancier die jij nooit had gekozen.

Zo ontstaat in de loop der jaren vanzelf een gemengd netwerk. Dat is geen slordigheid van jou of van de klant, dat is wat er gebeurt als een organisatie lang genoeg bestaat.

Merkgebonden tools stoppen precies daar

Elke hardwareleverancier heeft zijn eigen beheerproduct en die producten zijn goed in wat ze doen. Ze kennen hun eigen apparatuur tot in detail en geven je daar uitgebreide controle over.

Alleen beheren ze andere merken niet op hetzelfde niveau en zeker niet binnen dezelfde werkwijze. Bovendien richten ze zich op de techniek en niet op de uitvoering: je stelt er apparaten mee in, je coördineert er geen bouwdag mee.

Op een klein netwerk merk je dat nauwelijks. Op een project met honderden apparaten en meerdere partijen op de bouwplaats wel.

Merkonafhankelijkheid alleen is geen oplossing

Er bestaan producten die over merken heen kijken. Die lossen alleen een ander deel van het probleem op.

Monitoring signaleert: je ziet dat er iets uitligt en dat is nuttig. Het helpt je niet om honderden apparaten tijdens de uitvoering in één keer op de juiste plek te krijgen. Documentatie legt vast wat er staat en ook dat heeft waarde, zeker voor het beheer daarna. Met vastleggen organiseer je de uitvoering alleen niet.

Het probleem is dus niet dat je nog geen tool hebt die alle merken kent. Het probleem is dat ontwerp, uitvoering en beheer niet vanuit dezelfde informatie werken.

Wat werken over merken heen wel betekent

Een Cisco-switch en een Aruba-switch configureer je anders. Dat verandert niet, en dat hoeft ook niet.

Waar het merk niet in hoeft door te werken, is de manier waarop je vastlegt wat er hangt, wie eraan werkt en wat er sinds vorige week is veranderd. Een poort is een poort, een locatie is een locatie, een serienummer is een serienummer. Die gegevens zien er voor elk merk hetzelfde uit.

Het onderscheid zit dus tussen configuratie en coördinatie. De configuratie blijft merkgebonden. De coördinatie hoeft dat niet te zijn, en juist daar lopen grote projecten vast.

Waar het wel in zit

Grip op een groot netwerk komt niet uit een beter configuratiescherm. Hij komt uit de manier waarop informatie tussen mensen loopt.

Neem één camera, nummer 142, en bekijk hem vanuit vier rollen.

De engineer wil weten welk VLAN en welk IP-adres erbij horen. De monteur wil weten in welke ruimte hij moet hangen. De projectleider wil weten of hij gemonteerd en getest is. De beheerder wil er maanden later achter komen welk serienummer er daadwerkelijk hangt.

Vier mensen, één apparaat, vier verschillende vragen. Loopt dat goed, dan weet iedereen wat er hangt, wat er nog moet en wat er is veranderd sinds gisteren. Loopt het niet goed, dan ontstaat precies wat je op bouwdagen ziet: drie mensen die ieder een ander deel van de waarheid hebben.

Dat is een vraagstuk van werkwijze, niet van techniek. Je switches doen het, je engineers weten wat ze doen. Wat ontbreekt, is één plek waar die vier vragen samenkomen en waar iedereen bij kan, ongeacht welk merk er in de kast hangt.

Begin bij de vraag, niet bij het merk

Kijk eens naar je laatste grote project en stel jezelf één vraag: kon iedereen die eraan werkte, op elk moment zien wat er stond en wat er nog moest?

Zo niet, dan is de vraag welke tool je mist minder interessant dan hij lijkt. Dan gaat het erom welke stap in je werkwijze niet meegroeide met de grootte van het project.

Daar hebben wij ZEM voor gebouwd, en ja, daarmee introduceer ik alsnog een platform in een blog waarin ik zeg dat een extra tool zelden helpt. Die tegenstrijdigheid poets ik niet weg. Zet je ZEM ernaast zonder je werkwijze te veranderen, dan heb je een derde scherm en verder niets. Het werkt alleen als ontwerp, uitvoering en beheer er daadwerkelijk vanuit gaan werken.

Dat is geen software die je aanzet. Dat is een afspraak die je maakt.